Memurluk mu Amerika mı?

[Uçan hollandalı]

Müstakil bir evin ön bahçesinde arkadaşlarım ile topluca barbekü yapmak, güzel sohbetler eşliğinde açılan buuzz gibi içecekler ile şahane olacaktır. Klasik Amerikan davranışı gibi oldu ancak gerçekten buna ihtiyacım olduğunu düşünüyorum :grinning_face_with_big_eyes: Herşey bir yana, ilk yıllarda beni idare edebilecek bir maaş ile geçinerek çevreyi daha da tanımaya çalışırım ve daha sonra kademe artırarak ordu veya polislik gibi meslekleri düşünmüyor değilim. Hizmet sektörünün vermiş olduğu deneyim ile en azından bir Amerikalı gibi ingilizceye sahip olduktan sonra adımlarım bu yönde olacaktır. Bir gün gitme şansına sahip olursam eğer gerçek anlamda yaşamış olduğum hayat ile hayallerde olan hayatı kıyaslayıp bu yorumumu düzenleyip editleyeceğim.

Edit: En önemli şeyi demeyi unutmuşum... Sırf bir siyasetçiyi eleştirdim diye akşam evimden gözaltına alınmamakta hayallerimin arasındadır.

[kartalveat]

@kartalveat, içinde söyledi: Amerika Hayallerimizde neler var? Nasıl bir yaşam hayal ediyoruz? Sınır yok yazın yeter.

Eski Türk filimlerindeki "Aşı boyalı cumbalı evimiz olsun" hayallerinden, Amerika'ya kapak atarsak "yeşillikler içinde bahceli müstakil evimiz olsun" hayaline eviren tüm yozlaşmış,akılsız ve liyakatsız siyasilerden ,cahilliği kutsayan hoşgörüsüz ve saygısız insanlardan bir an önce uzaklaşmak tek hayalimiz oldu, eşimle birlikte.
Allah, o günleride bize yaşamayı ve hakkımızda hayırlısı olmasının nasip etsin.

Kimse AMİN dememiş, ben kendime diyeyim bari.
Dileğim bu arada boşa gitmesin
AMİİİİNNNN :palms_up_together: :grinning_face_with_sweat:

[tahsinceltikci]

Açıkçası tek hayalim daha insani şartlarda yaşayabilmek, Türkiyede 2-3 sene önce üniversite kazandım ve gittim (Halkla İlişkiler & PR) ardından ilk senemde bırakıp memleketim doğduğum büyüdüğüm şehire geri gelip 1 sene avel avel gezdikten sonra bir fabrikada kalite kontrolcü olarak işe başladım ve asıl hayatı gözlerimle gördüm. Çalışmaktan çekinmedim/korkmadım ama gördüğüm insafsızlık ve haksızlardan çekindim ama hakkımı hiç bir zaman yedirmedim, yedirmem de. Demem o ki burada köpek gibi çalışıp rezil olacağıma orada köpek gibi çalışıp insan olmayı tercih ediyorum :)

[evrimooloji]

Merhaba; bizim yolculuğumuz 3 Eylül’de Miami’de başalayacak 🇺🇸 Önceliğimiz Boca Raton ya da Fort Lauderdale civarında bir ev bulup kızımızı çok zaman kaybetmeden okula yazdırabilmek :) Benim ingilizcem iş bulabilecek kadar iyi olsa da eşimin sıfır ingilizcesi üstümdeki stresi bir nebze arttırmıyor değil 🙈 Hayaller çok; hayatımda ilk kez başvurduğum DV süreci çok yüksek bir CN olmasına rağmen zaferle taçlandı. Şimdi hakkını vermek gerekiyor. Florida sahillerinde kendi işletmemizi açmak, tatillerde yaşam tarzımıza göre camping, kite-boarding destinasyonları, çocuğumuzun alacağını düşündüğümüz kaliteli ve adaletli eğitim, görmeyi ve deneyimlemeyi uzun zamandır unuttuğumuz ‘insanca muamele’ en iştah kabartan hayaller. Tabi ki yolda zorluklar ve çakıl taşları da olacak biliyorum; ama 2018’de şehirden kırsala göçen,kurumsaldan tarlaya akan bir aile olarak yaşadığımız deneyim bize bu yolculukta da büyük rehber olacak 🙏🏻 Ama usa’e defalarca seyahat etmiş, insanlarını az da olsa deneyimlemiş biri olarak beni en çok mutlu eden minimum statüko mevsusu sanırım. Yani gündüz Yoga dersi verdiğim öğrencim beni akşam yemek yediği restoranda garson olarak görse bile bana kendimi kötü hissettirmeyecek ya da hafta sonu barbekü partisine beni de davet edebilecek :) tittle’lara takılmadan kendim olmaya en çok yaklaşabileceğim ülkede yaşama düşüncesi bile çok kefiyli. Dilerim gönlümüzde tüm iyi niyetler gerçek olsun, başlangıçlarımız kolaylıkla güzel deneyimlerle olsun 🦄

[incomprisa]

@evrimooloji her şey gönlünce olsun! Söylediğiniz yerler çok güzel, müstakil evler da şahane oralarda. Yalnız tabi çok sıcak.

[happycandy]

esasında makul bir hayat isteği var. bundan daha doğal ne olabilir ki... emeğimin karşılığını alabileceğim, sağlıklı, huzurlu, asgari düzeyde bile olsa konforlu bir hayat.

[evrimooloji]

@incomprisa Çok teşekkürleer 🙏🏻🫶🏻 Evet sıcaklık ve kasırgalar handikapları ama her güzelin kusuru var dedik 😅🤷🏻‍♀️

[Darko]

Benim de 2 hayalim var. :)

1. Amerikaya gidip orada hibrid şekilde herhangi bir yerel yazılım firmasında çalışmak. 6-7 ay amerikada kalan ayların bir kımsını Türkiyede bir kısmını da avrupa ülkelerinde remote çalışarak geçirmek. Bu tarz çalışan arkadaşlarım var. Ama Amerikada artık yazılımcı bolluğu olduğu için yazılım konusunda yetenekli olanlar iş sahibiymiş, duyduğuma göre... Remote işin yaygınlaşmasıyla hindistanlı ve pakistanlı elemanlar piyasayı çok kızdırmış.

2. Hayalim ise;
   Türkiyede özel bir sektörde yazılımcı olarak çalışıyorum ama aynı zamanda biraderimle ticaretle uğraşıyoruz 2 dükkanımız var. Ve piyasa kötü olmasına rağmen iş yapıyor ve ticaretten çok keyif alıyorum. Amerikada bir dükkan açıp işletebilirim, bu beni çok heyecanlandırıyor.
   Yazılımcı olmamın sağladığı analitik düşünme ve internet - reklam - sosyal medya -tasarım işlerinden anlamamla beraber dükkanlara müşteri çekmek için yaptığım çalışmalarla başarılı olduğumu düşünüyorum.

Herkesin gönlünce olmasını dilerim, umarım bu yazdıklarımı okuyanlar hayalllerine kavuşur :)

[celica]

Türkiye'den çıkma bir insan çok rahat farklı farklı ülkelerde yaşayabilir. Hele Amerika'da kebap. Enflasyonun dibini, insanın leşini görüp de Amerika'da şaşacağım çok nadir absürt olay kaldı. Sosyal medyasıyla, imal edilen, ithal edilen ve hasat edilen tüm ama tüm ürünlerin en kalitesizi bize kilitlendi.

Kısaca orada bağışıklı olacağım için, mavi yaka da çalışsam beyaz yaka da çalışsam kafamın rahat olacağını düşünüyorum

[dodge06]

Kimseye muhtaç olmadan sevdiklerimi de kimseye muhtaç etmeden yaşamak yaşatmak.. Her şeyin hayırlısı olsun ABD'ye bir gün gidersem orda burda ubermiş garsonluk ordan oraya sürünmek istemem kendi mesleğimi yapıp sorunsuz bir hayat elbette en büyük hayalim.. he birde evim olsun kafi gerisi hallolur

[adrophe]

Düzen kurma kaygısı içerisine girmeden, basit bir SUV araçla cross-country road trip. Sonrasını da yolda düşünürüz :)

[emreo]

Uzun bir yazı sizleri bekliyor, çaylar kahveler hazırsa bir bardaklık yazıma başlıyorum. :slightly_smiling_face:

Hayallerimin hayalden ibaret olmayacağı bir çevre istiyorum. Ve sadece benim değil çevremin de refah seviyesinin yüksek olduğu bir alan hayal ediyorum. Türkiye’de misyonumu doldurduğumu ve arzuladığım hayatın burada yeşeremeyeceğini düşünüyorum. Kısaca hayatımdan bahsedersem, eşimle ben öğretmeniz, yabancı dilimiz native-like İngilizce, evimiz kira sanayii yüzü göstermeyen bir arabamız var ve istersek aylık 50-55bin kenara atabiliyoruz, lakin enflasyon o 50bini 6ay sonra 5-10bin yapacağı için hiçbir anlamı kalmıyor. Ne diye biriktiriyoruz desek yiyelim içelim gezelim tozalım da nereye kadar, çevremizde böyle diyen arkadaşlarımız eşimiz dostumuz olmayınca bir yerden sonra o da sarmıyor. Kazanıyoruz da paylaşacak kafadar insan yok, bir yaştan sonra burada da sosyal çevre Amerika gibi yüzeysel kalıyor. Zaten fikir olarak da bir tezim var “İnsan ergenliğini paylaştığı insanlardaki ve ortamdaki samimiyeti, dostluğu ileriki yaşlarda ne kadar uyumlu, özverili olsa da bulamıyor.”
Diğer bir husus ise hobiler. Benim en sevdiğim hobilerden biri, izlemelere doyamadığım bıçak üretim videoları. Hem memleketimde manda boynuzu saplı çakı üretimi konusunda çekirdekten bilgimin olması, hem kişisel olarak reel bir metanın üretiminden aldığım zevk bir araya gelerek bende böyle bir hobi isteği oluşturdu. Ama ne maddi yönüyle kurulumu kolay olmaması ne de alan olarak bir atölye fırsatının olmayışı, hepsini bir kenara bırakır bu atölyeyi kurarsam el emeği üretilen metanın ülkemiz insanı nazarında fuzuli ve pahalı olması sürekli zarar yazacağından beni vazgeçiriyor.
Bir diğer hobim ise basit araç modifiyesi. Bıçak konusundaki tüm etkenlere ek olarak toplum gözünde modifiye işinin hitap ettiği, pazarını oluşturan kitle hepimizin malumu ve ne kadar kaçınsam da o malum kitleyle eninde sonunda muhatap olacağım. Kısa bir sürelik deneyimim sonucunda hiç bana göre bir ortamları ve zevkleri olmadığına kanaat getirerek bu hobiyi de bıçak atölyesi gibi zarar hanesine kaptırıp izleyerek yetiniyorum.
Bireysel olarak eşimi, çocuğumu katmadan bu kadar örnek hedef ve isteklerimin onda bir sayılır. “Niyetimiz kimseyi kırmak değildir, şurdakini buraya koymak değildir” özlü sözüyle sizlere veda ediyorum. Selametle.

[Cibali_Karakolu]

İşten eve sabahleyin değilde, akşam olduğunda gelmeyi hayal ediyorum. Olur da bir gün temelli gidebilirsek, gece mesaisi olmayan, her geceyi evimde, çocuklarıma kitap okuyup, onları yatırdıktan sonra, kendi kitaplarımın arasında çayımı, kahvemi yudumlayıp, kısa bir makale okuyup, okuduğumu düşünüp hazmetmeye çalışırken uyuya kalmayı hayal ediyorum.

Hayatında resmi yazı dışında bir şey okumayan (bu resmi yazılarda basma kalıp cümlelerden ibarettir, çoğunlukla bir şey öğrenmeniz mümkün değildir.) kitap sayfası açmayan, iş konuşmaya gelince (konu farketmeksizin - her konuda) görüş beyan eden insanlardan bıktım.

İş yerinde amirliği, müdürlüğü elinden alınsa, geride kocaman bir hiç kalacak insanların; alçak dağları kendileri yaratmış gibi bir kanıya sahip olmaları bıktırdı beni. Bu adamların/ kadınların kendi üstlerine şirin görünmek için taklacı güvercine dönüştüklerini, astlarına ise şahine, pantere, aslana, kaplana, malkoçoğluna dönüştüklerini görüyorum. Bu bıktırdı beni.

Yirmi yıl önce, sıradan/vasat bir düz liseden mezun oldum. Yirmi yıl sonra ÖSYM 'nin sitesine girip kendi mezuniyet bilgilerime baktığımda imam hatip lisesinden mezun olduğumu gördüm. Sonradan İmam Hatip lisesine dönüştürlen, mezun olduğum lisenin eski öğrencilerinin tamamını imam hatip lisesi mezunu yapmışlar. Bu iki yüzlü zihniyetten bıktım.

Çocuklarımın da bu saçmalıklara maruz kalmadığı, çalıştığımda karşılığını alacağıma inandığım, kendi işime gücüme baktığım bir Amerika hayal ediyorum.

İyi geceler, iyi günler. Ümitleriniz gönlünüzce olsun.