@hdemircanusa gitcez gitcez, hep birlikte gitcez... seneye bu vakitler ordayız kardeş.
sağolasın bu arada.

Günaydınnnn...
Orlando, 25 Mart 2022 Saat 03:00
Sıcaklık 18 derece
Nem 78%
Rüzgar Miami tarafından 13km/saat
Zemin top oynamaya müsait...

@Mustafa-ALTAY 26 yaşında, tek kalemsin... belli ki planlısın da, ne istediğini biliyorsun, ne ile karşılaşacağını da biliyorsun. hepsinden önemlisi de kendine güveniyorsun.

durma kardeş, sen en alasını yaparsın, tüm yolları dene...

@Lossantosdy bu konuda yanlış bir izlenim var gençler. "bankada şu kadar paran olmalı", "mal varlığın şu kadar olmalı" diye hiçbir kanun, kural ya da yönetmelik yok. hatta ve hatta bizim gibi 3.dünya ülkeleri dışında, hiçbir konsolosluk mülakatında da banka dökümü istenmiyor (duruma göre istenilen olmuyor değil).
geçen yıl da bu konu üzerinde çokça konuşuldu, ben de denk geldikçe yazdım. GC başvurusu sonrası kazananlar, her şeyi ile bir bütün olarak değerlendiriliyor. mal varlığın hiçbir zaman TEK kıstas değil. 2-3 bin dolar varlıkla da kabul görebilirsin (ki örnekleri var), 30-40K olsa dahi ret alabilirsin. Konu tamamen Federal Hükümete yük olup olmayacağın ki başvuruda en son bunu da taahhüt ediyorsun.
geçen yıl da bu örneği vermiştim. Gençsin, orada da geçerli bir mesleğin var, ne bilim mühendissin, yanında ingilizcen de var, cebinde paran olmasa da onayı alırsın (muhtemelen). tersi olarak da, gelmişsin 50-60 yaşına, orada geçerli bir mesleğin yok ama bankada 30-40 hatta 50K gösteriyorsun, yine de ret alma durumun var. Zira mantık şu, genç adam her şekilde tutunur, mesleği de var vs vs ama diğeri parası var ama bu para bitince ne yapacağı belirsiz, yük olabilir...
durum bundan ibaret. kısacası maddiyat tek başına kabul ya da ret sebebi olmaz.

bölgeden geldim dün gece...
uykuları kaçıracak, hayatı sorgulatacak cinsten görüntülerle karşılaştım.
kayıp sayısı inanın söylenenin çok çok üzerinde. benim tahminim 200-300 binden aşağı değil.
ekonomik, sosyoekonomik etkileri sadece Türkiye için değil, dünya için de ciddi boyutlarda olacak.
maalesef yazmaktan bile çekinir olduk ama bırakın sınıfta kalmayı, taş devrinde dahi olmayacak şeyleri gördük.
çok üzücü, çoookk

ABD'ye iner inmez eşyalarını otele, eve artık nereye olursa bırakıp soluğu Walmart'ta alacak en az 100 kişi çıkar burada :)

bakmayanlar için güzel haber vereyim...
.
.

.
.
.
.
iki kişiyi daha elediniz :)

@orlandogücü kardeş haddime değil fikir vermek, şöyle yap, böyle yap demek. ben sadece kendi tecrübe ve düşüncelerimi paylaşırım, kendim için yaptıklarımı, yapacaklarımı söylerim sebepleriyle. onun dışında "mutlak doğru" diye bişi yoktur. haa tartışırım, fikrimi savunurum ama o kadar.

ben 50 yaşındayım, 30 seneden beri de yurt dışına gidip geliyorum. hatta 2 günlük Brüksel'i saymazsan ilk gittiğim yerdir ABD. Hiç gitmediysem 20 defa ABD'ye gitmişimdir. Paran olsa dahi gitmeyeceğin yerlere de gittim. Kimi iş için, kimisi seyahat. Afganistan'da kaldım 2 yıl, Taliban dahi kaçırdı beni ama o ayrı ve güzel bir hikayedir (hoş o an güzel değildi elbet, bildiğin altıma işedim)

hiç ama hiçbir zaman da yurt dışında yaşama isteğim olmadı, düşünmedim. 30 yaşında NATO Belçika'da askerken emrinde olduğum ABD Komutanı (ki ondan 5 sene sonra ABD GK Başkanı oldu) "seni Pentagon'a alalım" dedi orda gösterdiğim "onlara göre" bir kaç başarıdan dolayı. 2 saniye bile düşünmedim, "hayır" dedim ki adamın bana sunmuş olduğu yazılı şartlar vardı ben ve ailemi kapsayan (evli değildim).

onun dışında da bir çok defa şans çıktı karşıma, ABD ya da başka ülkelerde oturum/çalışma/vatandaşlık hakkı almak için ama 1 kere olsun düşünmedim. Sadece bir defa Japonya için düşündüm o da sonradan vazgectim (bayılıyorum kültürlerine de, ülkelerine de)

çalkantılı kariyer hayatım oldu, inişli çıkışlı. bir çok meslek yaptım, 4 milyar dolarlık şirketin üst yöneticilerinden biri de oldum, 2-3 yıl işsiz gezip çocuğuma bir çikolata alamayacak duruma gelmişliğim de oldu. LA'de Sean Connery ile yemek yemişliğim de var (tamamen şans), dediğim gibi Afganistan'da Taliban ile sıkıntılarım da.

Bunları öyle hava olsun falan diye anlatmıyorum, asla öyle düşünme. Göstermek istediğim şey iyi zamanlarda da, kötü zamanlarda da hiçbir şekilde yurt dışında yaşama hayalim olmadı. Kaldı ki değerlendirmiş olsaydım teklifleri belki şu an çok farklı konumlarda olabilirdim. Ama ben diyeyim "Vatan-Millet-Sakarya", sen de "sıla", diğeri desin "yemedi". Bunların içinde aslında en doğrusu "yememiş" olması. Zira vatandan, aileden, alıştıklarından, kültüründen vs vs uzak olmak yemedi işte. Yoksa GC ne zaman çıktı, 1991 sanırım, ilk günden beri biliyordum. Olmuş 30 sene, her yıl başvursaydım herhalde çıkmış olurdu ki başvurmama bile gerek yoktu.

"Geldin 50 yaşına, nerden çıktı peki şimdi bu ABD sevdası?" Benim tek sebebim var, o da kızım. Ona bir gelecek sağlamak... insan gibi yaşayacağı, otobüse bindiğinde arkadan birinin gelip dayamayacağı, kadın diye aşağılanmayacağı, çalıştığı takdirde emeğinin karşılığını alacağı, acaba işten kovulursam naparım diye endişe duymayacağı, hem ekonomik hem eğitim-kültür sıkıntısı olmadan çağdaş bir dünya insanı olmasını sağlamak tek amacım. "bunu burada yapamaz mısın?" vallahi hocam kimse bana bunu söylemesin, net yapamazsın. Paran olsa da yapamazsın. Bunu sağlamak için paradan çok daha farklı şeyler lazım maalesef. Haa ABD öyle güllük gülistanlık mı? Kesinlikle hayır. Ama çalışkansan farklı.
(uzun oldu, daha asıl konuya giremedik, 2. bölümde yazayım (mı?)

@FlyingAllAroundWorld hani diyoruz ya "beklentileri düşük tutun" diye. benim eşime söylediğim bir şey var, havalimanında ilk inip, şehire doğru yola çıktıktan 10 dakika sonra "aaa burası mı ABD, ne la bu böyle" diyeceksin. Yollarının bozukluğu ile, binaların eskiliği ile, etrafın izbeliği, düzensizliği ile, giyim tarzları ile vs vs, hayal kırıklığı yaşacaksınız burası net. lakin oraya gidiş sebebiniz zaten bunlar değil, olmamalı (ki o sebepler için de hayal kırıklığı çok olacaktır)

şu çekilişi milli piyango usulü yapsalar. herkesin bir numarası olsa, ya da başvuru numarası ile çekilişi "sıralı tam liste"den kontrol etsek.
kaç rakam farkı ile kaybettiğimizi görsek,
son rakama göre amorti kazansak, turist vizesi falan
:) :)

Biz de aynı tarihlerde çekiliş yapalım sadece ABD vatandaşları için.
Biz nasıl çıkacak mı çıkmayacak mı stresi yaşıyorsak, onlar da "ya bize çıkarsa" stresi yaşasın.
:) :)

Bu da taahhütümün ilk bölümü.
GC dönemi için 1200 TL, Sayın Komutanların ihtiyaç sahiplerine başvuru desteklerine istinaden Darüşşafaka'ya, Yeşilkart Forum Ailesi adına bağışlanmıştır.
@gucarslan @ayvalik10 @Ping-PONG

@gariban 100% katılıyorum. yoksa kolay mı gurbetçilik. ben taraf tutuyorum hocam, benim, çocuğumun, ailemin rızkını çalıp, geleceği ile oynayıp, karanlığa iten, demokrasi, laiklikten ve çağdaşlıktan bu ülkeyi uzaklaştıran her zihniyetin karşısındayım.

@hdemircanusa alış artık 19:00 ne la 7:00 pm dicen :)

Bu zamanların en trend konusu fotoğraf olayının belli ki zamanı gelmiş yine :) Benim neyim eksik diyerek 3-5 kelam da ben edeyim hakkında.

GC başvurularında, gerekli başvuru yeterlilikleri (Min. Lise mezuniyeti vs gibi) dışında sizi İSPATIYLA eleyebilecekleri tek konu fotoğraf konusu. Şöyle ki, başvuru içindeki bilgilerinizin doğruluğunu "o ilk aşamada" teyit etmeleri mümkün değil. Yani yalan beyan verseniz dahi bunu bilmeleri mümkün değil. Fotoğraf olayında ise durum hiç de öyle değil. Çok basit bir yazılımla, fotoğrafın oluşturulma tarihini, üzerinde oynanma yapılıp yapılmadığını, insan eli değmeksizin rahatça belirleyebilirler. Haliyle de bu şarta uyulmayan başvuruları daha bu ilk aşamada eleyebilirler.

Bu bir saptama, öyle yapılıyor falan demiyorum. Sadece bunun istenildiğinde, gerçekten gerekli görüldüğünde çok basitçe yapılabileceğini söylüyorum. Görüp duyduklarımız böyle bir şeyin yapılmadığını gösteriyor elbette.

Fotoğrafa gösterilen özen kesinlikle başvuru sayısı/geçmişi ile ters orantılı. İlk yıllarda hele ki ilk başvuruda özen gösterip, ülkenin en iyi stüdyosunda çektirirsin, 2.yılda mahalle stüdyosuna döner bu iş. Üçüncü yılda ise "aman şuralarda bir foto vardı 10 yıl öncesinin, onu kullanayım" dersin ya da evde çekim olayına girersin. Daha sonraki yıllarda elinde amcanın fotosu vardır, "onu kullanayım nolcak ki?" olayına kadar gider :)

Geçen yılı pas geçtiğimden ben bu sene evde çekeyim seviyesindeyim. Gelecek seni için varsa fazladan fotonuz yollayın da uğraşmayayım :) :)

Az önce kızımın okulundan bir duyuru geldi, kendisi de okulun voleybol takımında. Şu şu tarihte Sırbistan'a 4 günlük gezi var, hem Voleybol kampı yapılacak hem de Kızılyıldız'ın basketbol maçı seyredilecek vs vs. Çocukluğumdan beri Kızılyıldız takımını çok severim. Yugoslavya zamanında futbolda da basketbolda da kök söktürürlerdi herkese. Şartları zorlayıp kızın gitmesini çok istedim. Fakat gezi tarihi 29 Ocak'ta ve maalesef annesi ile birlikte kızın 30 Ocak'ta ABD vize görüşmesi var. Gerçekten üzüldüm, akşam okuldan geldiğinde soracaktım seçimin hangisi diye. Zira malum, vize görüşmesini iptal etsem yaza kadar randevu bulma şansım çok zayıf ki bu yaz ABD seyahat planımız vardı. O kadar üzüldüm ki hem bu geziye gitmesi, hem de ABD vize görüşmesi arasında kaldım, her ikisi de önemliydi.
Hiç umudum yokken vize tarihini değiştirmek için bakayım dedim. O ne, 14 martta yer açılmış. Hemen alayım derken yanlış tuşa bastım, ekrandan çıktım. Bir daha girdiğimde tarih alınmıştı. Kendime o kadar kızdım ki duvarı falan yumrukladım.
2 dakika sonra tekrar bakayım dedim, belki yaza kadar bir tarih bulunur. tekrar giriş yaptım ve 14 Mart'a yeniden yer açıldığını gördüm, bu sefer saati farklıydı. Bu sefer hatasız aldım. Sanırım kızımın şanslı günü. Bu arada benim ilk tarih 30 Ocak da anında kapıldı.
Diyeceğim o ki, randevu için sık sık kontrol edin. Hiç beklenmedik şeyler çıkabiliyor.
Umarım vize alımında da şans yaver gider...

@ping-pong hocam işte adama yazılmış. nolursa olsun bu adam gidecek denmiş... ha bunu diyen ben Tanrı derim, başkası Kozmoz der, diğeri şans der vs vs. Lakin buna ben şans demekte zorlanırım yahu :) Bana şike yapmış diyin, KCC'de amcası var diyin, GC çekilişine hile karıştırmış diyin, Biden kankisi diyin, vallahi daha çok inanırım ama şansla anlatılmaz bu :) :)

@avar ben her şeyi bu formda öğrendim. daha doğrusu bir şey biliyorsam ya bu formda öğrendim ya da bu formun kılavuzunda araştırmalarım ile, neyi ne kadar bildiğim konusunda iddaalı değilim. benim bildiğim kadarı ile sorunuzu cevaplayayım, nitekim uzun bir süre bu konuda ben de kafa yorup, foruma ve diğer platformlara cevap için dalmıştım. en tecrübeli ve bilgili kişilerden yanıt gelecektir, o zamana kadar yazmış olayım.

Aslında her şeyi belirleyen Case No. Mülakat sırasını da, devamında her şey yolunda giderse vize tarihinizi de, kısaca gidip gidemeyeceğinizi belirleyen en birincil olay Case no. Makul seviyelerde olursa numaranız ve her şey yolunda giderse ABD hayalleriniz gerçek olur. Ama yüksek Case no, maalesef sıra gelmemesi anlamına gelir teyammüllere göre.

Ben en başta DS 260 tüm bu süreçteki sıralamayı, mülakat tarihini falan belirler diye biliyor, düşünüyordum. Yani DS 260'ı ilk yollayayım ki bana vize kalsın, mülakata ilk ben gireyim mantığındaydım. Çömezlik işte ne yapacaksınız. Asıl olayın Case No olduğunu öğrenince DS 260 gözümden düştü :) Zira şuna ulaştım, 8 mayıs (ya da her kaçıysa) GC çekilişine baktım kazandım, Case No 20bin ama ben DS 260'ı o gün ya da ertesi gün doldurup yolladım (2-3 gün sonra DS 260 doldurumu başlıyor). Ama benim Case N0 20 bin. Case No 10 bin olan arkadaş ise Ağustos ayına kadar DS 260'a dokunmadı, Eylül'de yolladı. Hiç farketmiyor, konu Case No olduğu için o yine de sizden önce mülakata girecek.
DS 260'ın çok bekletilmeden gönderilmesi, kesin bilgi olmamakla birlikte, sadece sizin case numaranız current olduğu zaman işe yarıyor. Bu ne demek, case numarası aktif olan kazananlar arasında, diğer evrak işleri de tamamlanmış ise, DS 260'ı önce gönderene göre mülakat tarihi veriliyor. Benim çıkardığım sonuç bu DS 260 konusunda. Burada söylenen de, acele etmeyin, kazanma heyecanı ile yanlış doldurma riskine karşı, 5-10 gün bekleyin öyle doldurun yollayın şeklinde.

@abrakadabra Vatan-Millet-Sakarya dedik, başka yerde yaşayamayız dedik. genciz ya anasını satayım. şimdi ne vatan kaldı ne başka bir şey. nerde karnın doyuyorsa, nerde ailene, hele ki evlatlarına gelecek kurabiliyorsan orası vatan...

ABD'de gidilecek herhangi bir şehir, eyalette onlarca, yüzlerce Türk olacaktır. Hele ki Miami, Orlando, Houston, NJ gibi yerlerde. İllaki bunların arasında kafa dengi olan insanlarla tanışılacak, görüşülecek vs vs. Ama dün bir düşündüm de onca yazışma, eğlence sonrası, gitmemiş olanlardan yani buradan birileri ile birlik kurup gitmek, orda destek olmak, aynı şekilde başlayıp, kader birliği yapmak sanırım daha sağlam olur, olduğu takdirde tabi. yanlış anlaşılma olmasın, oradaki hali hazırda bulunan Türkler'in ya da tanıdıkların yardımlarına mutlak suretle ihtiyaç oluyor, hele ki o ilk günlerde, yol yordam bilmeyenler için. Benim demek istediğim, düşünsenize dünden beri geyiğini yaptığımız şu birliktelikteki insanların gerçekten kazandığını ve birlikte gittiğini. Hepimiz elbette anlaşmak zorunda değiliz ama bu kadar insan arasından da herhalde güzel bir birlik çıkar(dı).