Körfez Ülkeleri (Suudi Arabistan)

[sedef]

Bende arabistanda 2 sene yazmis biri olarak sahsen gorunum olarak burdan yani Amerikadan farki olmadigini soyleyebilirim. Kaldiki ben 1999_2000 yillari arasi Cidde de bulundum. Metropol oldugu icin gayet rahattim. mesela basimi hic ortmedim ve yanimda hic basortusu tasimadim. Kabeye gittigim zaman haric. Ve turkiyeye donunce dedigim tek sey kurallar haric yasam standardi olarak cok guzel bir yer

[sedef]

@mamma-mia buarada bende Hatay Iskenderunluyum

[mamma mia]

@nilfersev Bayanlar icinde cok zor oldugunu dusunmuyorum. O kadar Avrupali,Amerikali geliyor buralarda calisiyor da bizim Turk kadinimiz mi calismayacak, yapamayacak. Iyi bir teklif alirsaniz kacirmayin degerlendirin. Bir de su acidan bakin, dunyada hic kimsenin gormedigi topraklari goreceksiniz.

[mamma mia]

@sedef Evet Cidde nispeten daha rahat bir yer. 2011 yilinda Ciddede 1 aylik bir gorevdeydim. Aksam calisiyordum o surecte. Aksamlari ofisin yaninda kucuk bir mall vardi oraya yemege giderdim. Ilk aksam yemegimde yemegimi aldim ve bir bos gordugum bir masaya oturdum. Sonra baktim 2 tane bayan ellerinde yemek masana oturabilirmiyiz dediler, bos yer yoktu, bende tabii buyrun dedim. Gercekten bazilarina komik gelebilir ama Riyadda boyle seyler olmaz. Cidde gercekten biraz farkli. Siz simdi gelin bir de simdi gorun yil 2019. Kadinlar araba suruyorlar, sinemalar acildi, eglence konser vesaire basladi. Kadinlar yavas yavas abeye denilen kara carsafin rengini, falan degistirmeye basladilar. Hatti bazilari artik giymiyor biraz kapali bir elbiseyle geziyorlar. Boyle devam ederse 3-5 seneye kadar Dubaiyi gecer.

[mamma mia]

@sedef Zaten bu ulkede Hatayli olmayani dovuyorlar :-)

[nilfersev]

@mamma-mia öyle bir yerden teklif gelirse değerlendiririm tabii

[mamma mia]

@crazycells Bu arada @crazycells ,Green Card uygulamasi Suudi Arabistanda da baslamak uzere. Sanirim Kanada tarzi bir sey olacak, E bosuna demiyoruz burasi Amerikanun 51. eyaleti diye. :-). Simdilik suresiz oturum izni veriyor 213k$ a, ilgilenlere, her yil oturumu uzatmak icinde yaklasik 27k$ odemek zorundasin :-) . Sende gel Turkiye ye 5 milyon ne idugu belirsizi al. Bu ulke 1 kisi bile almadi be Suriyeden... kendi irkindan olmasina ragmen...Neyse ....bir kac yil daha sabir GC cikti cikti cikmadi, Yatirimci olarak gelecegiz anlasilan...:-)

[Taiga]

@mamma-mia Değerli tecrübelerini bizlerle paylaştığın için teşekkür ederim.

Geçen seneye kadar körfez ülkelerini kulaktan dolma yanlış bilgiler yüzünden zengin olsalar da yaşanmayacak ülkeler olarak görüyordum. Ama hem yeni bilgiler edinmem hem de Türk Lirası'nın acayip değer kaybetmesi nedeniyle değerlendirilebilecek bir seçenek olarak görmeye başladım.

Körfez ülkeleri ile az da olsa ilgilenmem İrlanda'yı araştırırken Dubai'de de dil okuluna (İngilizce) giderken part time çalışma imkanının olduğunu görmemle başladı. İçimden "Dubai ne alaka" diye geçirdim ve merak ederek biraz araştırdım. Neredeyse her ülkenin sınırları kapalıyken BAE öğrencilere vize vermeye devam etmiş ve bu yüzden Türkiye'de Dubai'deki dil okulları geçen sene hiç olmadığı kadar çok ilgi görmüş. Ayrıca Dubai'nin bir diğer güzel yanı da vize almanın Avrupa ülkeleri veya ABD gibi ülkelerine kıyasla çok kolay olmasıymış.

Ama benim dil okulu ile Dubai'ye gitmek gibi bir planım yok. Belki ilerleyen bir zamanda körfez ülkelerine iş başvurusunda bulunarak şansımı deneyebilirim.

[melisoylu]

@mamma-mia

Merhabalar,
Melike ben. Suudi Arabistan ile ilgili size bir kaç soru sormak istiyordum. Size ulaşma şansım var mıdır?

[mas]

Körfez ülkeleri ile ilgili yorumuma geçmeden önce şunu belirtmekte fayda var: Her ülkenin artıları ve eksileri vardır, ve insanlar başka bir ülkeyi bazen tek bir artısı için tercih edebilir veya tek bir eksisi için terk edebilirler. Size çok anlamsız ve önemsiz gelen bir şey, bir başkası için hayati derecede anlamlı ve mutluluk sebebi olabilir.

Kuveyt’te 5 yıl yaşamış ve diğer Körfez ülkelerini görmüş biri olarak söyleyebilirim ki yazılanların tamamı doğru. Ben de biraz ekleme yapmak isterim.

Kısa yazacaktım ama yazı uzayınca en başa özetin özetini yazmak istedim: Bana göre Körfez ülkeleri yaşanılacak ülkeler değil, kısa dönem kalınacak ülkelerdir. 5-10 sene arası ideal bir süredir.

Körfez ülkelerinin sosyolojik yapısı birbirine çok benzer, ama bazı farklılıklar vardır. Örneğin, Suudi Arabistan dışındaki diğer Körfez ülkelerinde (Kuveyt, Katar, Bahreyn, BAE, Umman) namaz saatinde dükkânları kapatmak bir zorunluluk değildir. Belli bir kıyafet giyme zorunluluğu yoktur. BAE ve Bahreyn’de alkol ve gece kulüpleri serbestken, diğerlerinde yasaktır. BAE, insan hakları ve hukukun üstünlüğü konusunda da diğerlerine göre bir tık daha iyidir.

Körfez ülkelerinin hepsinde, ülkeye ayak bastığınız ilk anda ve sonrasında 24 saat hissedeceğiniz şey, ülkede çok belirgin bir şekilde yerli ve yabancı ayrımcılığı var ve her şey buna göre düzenlenmiştir. Eğer bu madde sizin için sorunsa, yazının geri kalanını okumanıza gerek yok; orada yaşayamazsınız. Ben, sadece bu durumu sindiremediğim için belli hedeflerimi gerçekleştirdikten sonra kesin dönüş yaptım. Eğer bu sosyal yapı ile sorununuz yoksa, kesinlikle 5-10 sene kalınabilecek ülkeler listesine alabilirsiniz.

Genel Olarak Körfez Ülkelerinde Yaşamanın
ARTILARI:

• Güvenlik: Suç oranları çok düşüktür.

• Tüketim Ürünleri: Dünyanın tüm nimetleri yılın 12 ayı, 7/24 hizmetinizdedir. Yılın her ayında taze nar, portakal, karpuz bulabilirsiniz. O ay hangi ülkede mevsimi ise oradan getirirler. 7/24 açık AVM'ler vardır. Dünya mutfaklarının hepsini bulabilirsiniz.

• Uygun fiyatlar: Araba ve elektronik ürünler ucuz. Gıda ve yiyecekler Türkiye’den %30 daha pahalı. Kiralar ise oldukça yüksektir.

• İş olanakları: Teknik ve meslek sahipleri için her zaman iş vardır. Bu ülkelerin (Suud hariç) ortak özelliği, nüfuslarının 2/3’ünün yabancı olmasıdır. Yabancı demek aslında işçi demek. Hatta o kadar ki şirket ortağı bile aslında bir nevi yabancı işçi statüsündedir.

• Türkiye'yi ve Türkleri sevmeleri: Özellikle Arapça bilmeyen Türkleri daha çok severler. Yanlış anlaşılmasın, ama oraya gideceklere bilgi olsun diye açıklamak istedim. Ben Arap kökenli olmadığım halde profesyonel Arapça konuştuğum için bunun dezavantajını çok yaşadım. Havaalanı giriş çıkışında bile Arapça bilmiyorsanız işiniz daha rahat çözülüyor ve size daha özel davranıyorlar.

• Sosyal ilişkiler: AB ve ABD'de şikâyet edilen yalnızlığı orada yaşamazsınız. Diyelim ki kaza yaptınız ve aracınız pert oldu. Aracınızın başında üzüntülü çekilmiş bir görüntünüz sosyal medyada çıktıysa, ertesi gün kapınızda son model güzel bir araba bulursanız şaşırmayın. Ayaküstü selamlaştığınız biri size yemek veya içecek ısmarlayabilir. Arabasıyla sizi bir yere bırakabilir. Genel olarak hem yerliler hem de büyük kısmı Asyalı olan yabancılar mütevazı ve güler yüzlüdür. Kavga, gürültü yoktur. Kimse kimseye şiddet uygulayamaz. Devlet bu konuda işi çok ciddiye alır.

EKSİ YÖNLERİ

• Yabancıların konumu: BAE hariç diğer Körfez ülkelerinde yabancılar sadece işçidir. İşçi dediğime bakmayın; 21. yüzyıl kölesi aslında. İş kanunları tamamen “Gel bize karın tokluğuna çalış, sonra ülkene dön” şeklinde hazırlanmıştır. Yabancı işçilerin %90’ı Asyalı ve Mısırlı ve çok ucuza çalışıyorlar. Çünkü maaşlarından arttırdıkları 100 dolar bile kendi ülkelerinde büyük para. Uçak mühendisi, petrol mühendisi, lüks araba tamircisi vs işeniz para kazanırsınız ama normal işlerde çalışarak orda geçinemezsiniz.

• Vatandaşlık hakkı: Bu ülkelerde doğup büyüseniz, hatta evlenseniz dahi vatandaşlık alamazsınız.

• Emeklilik : Emekli olamazsınız. Bunun yerine yılda bir maaş fazla verirler; işten ayrıldığınızda bunu tazminat olarak hesaplayıp verirler. Yani en azından vermeleri gerekir. :) Gülücük koymamın sebebi, özel sektördeyseniz bu tazminatı almanız çok şanslı olduğunuz anlamına gelir.

• Yaş sınırı: 65 yaşından sonra işçi olarak kalamazsınız. İşveren olsanız dahi hayat sizin için zorlaştırılmış olur. Yani “Bu ülkede 30 yıl yaşadım, bundan sonra da burada yaşlanmak istiyorum” deme şansınız yok. Aile oturumuna bile sıkıntı çıkarırlar.

• Mülk edinme: Kısmen BAE ve Umman hariç, diğer Körfez ülkelerinde yabancılar mülk edinemezler. Tek başlarına şirket açamazlar. Şirketin en az %51 hissesi yerli ortağın olmak zorundadır. Çoğu zaman yerli ortak gerçekte %51 sermaye koymaz; onun yerine sadece adını kullandırır (Sponsor-Kefil). Ülkeye giren her yabancı, aslında ya devletin ya da yerli birinin tüzel/kişisel sponsorluğunda ülkededir ve ömür boyu sponsorun/kefilin insafına bağlıdır.

• Adalet: Genel olarak yerli-yerli anlaşmazlığında ve yabancı-yabancı anlaşmazlıklarında yargı adil ve hızlı çalışıyor ama yerli-yabancı anlaşmazlıklarında çoğunlukla yerli vatandaşın lehine sonuçlanıyor. Ülkeler ufak olduğu için herkes hısım akraba veya okul arkadaşı zaten.